Ջորջ Բայրոն | Կորուսյալ անցյալ


Կորուսյալ անցյալ և անէ հմայք,
Այսպիսով մի կյանք՝ տենդագին, ընդհատ,
Խենթացած ժպիտ, որպես հառաչանք,
Զառանցանքն է մեր ամենա-խաբկանք:

 Ամեն պայծառ, ջինջ՝ մի մտքի թռիչք,
Հիշեցնում է վիշտ՝ բանական կյանքից,
Նա գործեց, որպես խոհեմ իմաստուն,
Բայց ապրեց, զոհվեց՝ «Նահատակ մի Սուրբ»:


Թարգմանությունը՝ Կարեն Արտոյան

Տես նաև Ջորջ Բայրոն Բանաստեղծություններ 
Технологии Blogger.